A Travellerspoint blog

By this Author: capibara

Van Rio naar Nederhorst den Berg

27 februari t/m 2 maart

rain 5 °C

Vanaf Ilha Grande gaan we terug naar Rio, waar we nog een dag aapjes kijken op de stranden, en waar we nog één keer “all we can eat” eten bij Marius.

Op donderdag 1 maart vliegen we eerst van Rio naar Sao Paolo, en vervolgens van Sao Paolo naar Amsterdam, waar we op vrijdag 2 maart landen en worden verwelkomd door onze familie.

Het zit er weer op, na (bij benadering):

  • 20 weken, met 19 weken mooi weer en 1 week regenachtig
  • 8 landen
  • 16 vluchten
  • 200 taxiritten
  • 100 hotels
  • 40 busritten
  • 20 boottochtjes
  • 23 musea
  • 6 weken poeperij (opgeteld en samen)
  • 5 nieuwe onderbroeken
  • 12.000 lama's en alpaca's
  • 10.000 flamingo's
  • 1.000 guanaco's en vicuna's
  • 12 haaien
  • 153 schildpadden
  • 125 cavia's (63 levend, 62 aan het spit)
  • 5 keer vals geld
  • 17 keer stroomuitval (of helemaal geen stroom)
  • 73 keer Guantanamera en Condor Pasa op de panfluit
  • 4000 foto's

Het uitzicht waarmee we afscheid nemen van Rio, maar eigenlijk van heel Zuid-Amerika.
huis_1.jpg

Ons huis is mooi versierd met o.a. een prachtige slinger van Aimée.
huis_2.jpg

We hadden nog plek voor een best wel groot aantal punaises op onze wereldkaart.
huis_3.jpg

Posted by capibara 03:08 Archived in Netherlands Tagged tourist_sites Comments (0)

Angra en Ilha Grande

16 februari t/m 27 februari

sunny 33 °C

De laatste twee weken laten we de teugels helemaal vieren en gaan we echt op vakantie. We gaan eerst drie dagen naar Angra dos Reis, tweehonderd kilometer onder Rio, op het vaste land aan de Costa Verde, de groene kust. Ons hotel ligt aan een aardig strand dat tijdens Carnaval helemaal vol ligt. De hele dag horen we (heel hard) muziek met teksten over “Carnaval y Futebol” (uit te spreken als “Voetjebol”). Het is gezellig. In Angra gaan we naar een Carnavalsoptreden, dat om twaalf uur ’s avonds begint, maar waar de muziek ons eerlijk gezegd niet lang kan bekoren; het is geen samba met sambadanseressen, maar meer een soort moderne dansmuziek met veel rappen. De Brazilanen gaan wel uit hun dak.

Vervolgens gaan we een week naar het eiland Ilha Grande, op een uurtje varen van Angra. Het eiland is een paradijs, met de mooiste stranden van Brazilië, heuvels met jungle, en een toeristisch dorpje met een paar aardige restaurants. We willen eerst vier nachten blijven, maar we verdubbelen ons verblijf.

We wandelen er een paar keer door de jungle, maar vaker nemen we een bootje dat ons in drie kwartier naar het strand van Lopes Mendez brengt, waar we zwemmen in kristalhelder water en poedelen in de sterke branding. Op het strand nemen we een paar keer de afgelopen reis door. We hebben er erg lang voor nodig. Twee keer worden we tijdens onze evaluaties gestoord door een tiental Mico’s; aapjes die niet groter zijn dan een centimeter of twintig (aangevuld met gestreepte staartjes van nog eens twintig centimeter).

Het strand van Angra dos Reis
Angra_1.jpg

Carnaval in Angra dos Reis
Angra_2.jpg
Angra_3.jpg

De stranden van Ilha Grande
Ilha_3.jpg
Ilha_4.jpg

Je moet goed kijken, maar hier zie je één van de aapjes die we op het strand van Lopes Mendez zagen.
Ilha_5.jpg

Het bootje waarmee we naar Lopes Mendez gaan.
Ilha_6.jpg

Het uitzicht tijdens een van onze wandelingen door de jungle van Ilha Grande.
Ilha_1.jpg
Ilha_21.jpg

De tuin van ons hotel met het mooie uitzicht.
Ilha_71.jpg

Posted by capibara 03:05 Archived in Brazil Tagged tourist_sites Comments (0)

Rio de Janeiro

12 februari t/m 16 februari

sunny 33 °C

We vliegen van Foz de Iguacu, aan Braziliaanse kant, in anderhalf uur met TAM naar Rio de Janeiro. We stijgen overigens pas op nadat er eerst een uur grondig naar de luchtregulering in het vliegtuig is gekeken, want er schijnt iets te haperen.

We gaan dus naar Rio, en dat voelt best een beetje spannend. We hebben namelijk diverse verhalen gelezen en gehoord over Rio, waarin de onveiligheid iets te vaak wordt genoemd. Er worden ongeveer drieduizend mensen per jaar vermoord en er zijn wijken waar de politie en het leger niet eens naar binnen durven. Bovendien hebben we een hotel gereserveerd in de wijk Copacabana, waar het volgens onze reisboeken ook niet altijd even veilig is, en waar je nooit iemand moet vertrouwen.

Omdat we ook hebben gehoord dat er zelfs oorbellen uit oren worden getrokken, nemen we het zeker voor het onzekere; we stappen zonder sieraden en piercings uit het vliegtuig. De taxirit van het vliegveld naar het hotel stelt ons niet erg gerust; bij elke afslag staat een politiewagen met zwaailicht en een paar zwaarbewapende agenten.

Gelukkig blijkt ons hotel prima, kan de kamerdeur op slot, en hebben we een grote kluis. Vanaf ons balkon werpen we een voorzichtige blik op het strand van Copacabana. We eten toch maar in het restaurant van het hotel.

De volgende dag wagen we ons op straat. Voor het eerst nemen we niet de grote fotocamera mee, die we in de kluis hebben gelegd, maar gaan we op pad met een kleine camera, die onopvallend meegaat, verstopt onder een T-shirt. Schichtig lopen we vanaf het hotel door een aantal winkelstraten richting de Copacabana boulevard, en eigenlijk worden we door niemand lastig gevallen. De spanning ebt weg.

Het strand is erg mooi en ligt lekker vol. De boulevard is 5 kilometer lang, heeft een opknapbeurt gekregen, en ziet er erg netjes uit, met mooie stalletjes waar kokosmelk met een rietje uit een kokosnoot kan worden gedronken. Naast de boulevard loopt een fietspad waar tientallen mensen joggen. Het voelt totaal niet onveilig.

Rio heeft geen bijzonder mooi historisch centrum, maar heeft wel de bovengenoemde stranden, het bij voetballiefhebbers bekende Maracana stadion, én twee van de mooiste uitzichtpunten ter wereld; de Corcovado, waar een witte Christus op zo’n 900 meter hoogte zijn zegen aan de stad geeft, en het Suikerbrood. We bezoeken beide wereldberoemde heuvels en het uitzicht is er inderdaad schitterend. Rio blijkt, landschappelijk gezien, de mooiste stad van de reis. De stad is gebouwd op de flanken van tientallen heuvels, die in de oceaan afdalen. Op een aantal heuvels groeit nog ongerept Atlantisch oerwoud, maar op de toppen van veel meer heuvels liggen de favelas, de sloppenwijken, waar 4 miljoen mensen wonen. Aan de voet van de heuvels liggen de baaien met prachtige lange stranden, zoals Copacabana, Leblon en Ipanema (waar een appartement met uitzicht op zee al snel meer dan een miljoen euro kost). Langs de stranden torenen hoge flats tot zover je kunt kijken.

We gaan richting het einde van de reis en we verlagen langzaam ons tempo. In Rio genieten we daarom ook van de stranden. Het is er erg gezellig. Ook de restaurants in Rio zijn prima. Het is in Brazilië de gewoonte om naar een buffetrestaurant te gaan. We smullen o.a. in “all you can eat” restaurant Marius (met absoluut het beste eten van de reis) en in een restaurant waar je je bord vult met om het even wat, om vervolgens een vast bedrag per kilo te betalen.

Omdat we vantevoren nogal huiverig waren qua veiligheid hebben we gepland dat we Carnaval niet in Rio doorbrengen, waar we op dat moment best wat spijt over hebben. We verlaten Rio op vrijdag 16 februari, het begin van Carnaval.

De boulevard en het strand van Copacabana.
Rio_1.jpg
Rio_2.jpg

Het uitzicht vanaf Corcovado
Rio_31.jpg
Rio_4.jpg

Het uitzicht vanaf het Suikerbrood.
Rio_5.jpg
Rio_6.jpgRio_7.jpg

Het centrum van Rio.
Rio_8.jpg
Rio_9.jpg
Rio_10.jpg

Posted by capibara 02:39 Archived in Brazil Tagged tourist_sites Comments (0)

De laatste weken

10 februari t/m 27 februari

Vol goede moed waren we gisteren begonnen met een update van het verslag, maar helaas viel de electriciteit uit (de 3e keer die week). We verloren daardoor onze teksten...

Omdat jullie natuurlijk willen weten hoe de laatste weken zijn verlopen, willen we jullie vragen om nog een paar dagen geduld te hebben. Als beloning staan de foto´s er dan wel meteen bij.

Morgen (28-2) is onze laatste dag van de reis. We zijn nu in Rio, en vliegen donderdag naar huis, om daar vrijdag aan te komen.

Adios,
Anje y Richard

Posted by capibara 15:20 Comments (0)

Van Salta naar Tucuman

4 februari t/m 9 februari

sunny 30 °C

We gaan met een tourtje van Salta naar Cachi, omdat het met het openbaar vervoer niet gaat lukken. Het traject is schitterend. Via een kronkelende weg rijden we door Quebrada de Escoipe, een groene vallei. We zien diverse natuurwonderen, zoals la recta del Tin Tin, een oude lange kaarsrechte Incaweg, en el Parque Nacional los Cardones, met duizenden cactussen. In het dorpje Cachi, ergens verstopt tussen hoge bergen, nemen we onze lunch, waarna we terugkeren naar Salta.

In de afgelopen maanden hebben we het idee gekregen dat we een beetje Spaans konden verstaan. Spreken blijft lastig, maar verstaan gaat wel (vinden we zelf). In de buurt van Salta spreken ze helaas ineens een ander soort Spaans. Wij begrepen bijvoorbeeld al een tijdje dat pollo wordt uitgesproken als pojjo en een kip is, maar hier wordt een kip ineens aangesproken als posjo. Niet dat we ooit posjo of pojjo bestellen, maar het is een voorbeeld van de andere uitspraak van de woorden met dubbele el. Om nog maar te zwijgen van de gewijzigde uitspraken van alle andere letters.

Zo gaan wij de volgende dag naar wat wij Kaffajate noemen, maar wat hier ineens Kafasjate heet. Gelukkig weet de buschauffeur waar het ligt. Helaas hebben we al snel pech met de bus. Na tien minuten staan we stil, en menen we te begrijpen dat de luchtgekoelde remmen het niet goed doen. Op zich is het in de bergen wel handig als de remmen enigszins gekoeld worden, dus zijn we blij dat er hulptroepen komen om de boel te repareren. Na een uurtje gaan we verder, mét remmen.

Het parcours is absoluut prachtig, en uniek ten opzichte van wat we eerder zagen. De vallei tussen Salta en Cafayate wordt gaandeweg steeds mooier. De bergen zijn kameelbruin en diepgroen, maar steeds vaker helemaal okerrood, gekleurd door de mineralen (zoals koper en ijzer) in de stenen. Met het risico om uitgemaakt te worden voor snobs: we vinden het nog het meest lijken op Monument Valley in California. Omdat we het vanuit de bus niet echt goed kunnen zien, nemen we de volgende dag een taxi om het mooiste gedeelte nogmaals te bekijken (en de nodige foto´s te nemen).

Het dorpje Cafayate zelf is erg leuk. De omgeving is prachtig, zoals hierboven beschreven, maar bovendien liggen er tientallen wijngaarden rondom het dorp. We bezoeken op de fiets (zonder versnellingen) de wijngaard van Etchart, en drinken op onze drie avonden in Cafayate graag de (hoofdzakelijk) witte wijnen van de andere wijnhuizen. Wat Cafayate voor ons helemaal compleet maakt, is dat we een van de mooiste hotels van de afgelopen periode hebben, met een heerlijk zwembad. Kortom, we relaxen een paar dagen.

Vanuit Cafayate gaan we vervolgens via Quilmes (de grootste archeologische opgraving van Argentinie) naar Tafi del Vale, een Zwitsers ogend dorpje. In Tafi wordt veel fruit geteeld, en er staan prachtige zomerhuizen van de rijkeren uit Tucuman, waar we ons rondje door dit gedeelte eindigen. In Tucuman is ooit de Argentijnse onafhankelijkheid getekend. De grote stad is ook bekend door de rietsuikerindustrie. Rondom de stad liggen rietsuikerweilanden tot zover we kunnen kijken.

Onderweg tussen Salta en Cachi.

cachi_1.jpg
cachi_2.jpg
cachi_5.jpg

Het dorpje Cachi
cachi_3.jpgcachi_4.jpg

Wijn en biefstuk, dat maakt Argentinie vooral erg lekker.
Cafayate_1.jpg

De vallei tussen Salta en Cafayate
Cafayate_2.jpgCafayate_3.jpg

Onze fietstocht.
Cafayate_4.jpg

Quilmes
Quilmes_1.jpgQuilmes_2.jpg

Tucuman
Tucuman_1.jpg
Tucuman_2.jpg

Posted by capibara 13:55 Archived in Argentina Tagged tourist_sites Comments (1)

(Entries 1 - 5 of 37) Page [1] 2 3 4 5 6 7 8 »