A Travellerspoint blog

Koloniaal Quito

18 oktober

sunny 22 °C

Omdat Quito niet in alle opzichten of wijken even veilig is, vragen we bij aankomst aan de hotelreceptionist of het veilig is, zeker in de toeristenwijk ¨Mariscal¨, waar wij slapen. Hij antwoordt dat het meevalt, wat ons voldoende vertrouwen geeft om zonder kogelvrije vesten de straat op te gaan om wat te gaan eten. Het valt inderdaad mee; om de hoek zitten tientallen restaurants, en er lopen veel mensen op straat. We zien café´s die in Amsterdam of New York niet zouden misstaan, zo modern. We zijn de enigen met bergwandelschoenen en een afritsbroek aan.

De volgende dag maken we het reguliere toeristenrondje lang de diverse bezienswaardigheden, zoals Casa de Cultura, met een heel mooi en leerzaam archeologisch museum, waar we leren dat Ecuador al wat langer bestaat en er zelfs Canari´s hebben gewoond. Ook leren we hoe men zo´n duizend jaar geleden gouden sieraden maakte. Best knap dat men dat kon, zonder dat men de gebruiksaanwijzing kon Google-en.

Rond 1400 na Christus werden de diverse volkeren in Ecuador vanuit het huidige Peru onder de voet gelopen door de Inca´s die gedurende een eeuw zo´n beetje het grootstse wereldrijk uit de geschiedenis bij elkaar veroverden, waar we over een paar weken in Peru waarschijnlijk nog wel meer over zullen leren. De miljoenen Indianen, van Inca- of andere origine werden uiteindelijk rond 1500 n.Chr. op wonderbaarlijke wijze door een paar honderd Spanjaarden overmeesterd. Het blijft een raadsel hoe dat mogelijk was, maar er gaan geruchten dat de Inca´s onwel werden van de knoflookadem van de Spanjaarden. De gouden sieraden die de Spanjaarden in Zuid-Amerika vonden, werden overigens met het nodige geweld weggeroofd en naar Spanje verscheept om te worden omgesmolten. De Inca´s c.q. indianen werden niet verscheept maar gechristend.

Na deze geschiedenisles lopen we door het oude centrum van Quito, wat heel toepasselijk ´Centro Historico´ heet. We zien prachtige koloniale pleinen waar de Spaanse invloed zichtbaar is. Het gehele centrum is werelderfgoed, een erkend monument dus. De gebouwen moeten van de Verenigde Naties op gezette tijden een kwastje krijgen en er moeten informatiebordjes bij de gebouwen staan.

Buiten het centrum ligt El Panifico, een heuvel met mooi uitzicht op de stad. Omdat de Lonely Planet (onze reisadviseur) erg stellig is met de opmerking dat het niet zo verstandig is om de heuvel op te lopen, in verband met mogelijke berovingen…., nemen we de taxi naar boven. Vanaf de heuvel, en vanaf het platform rond het beeld van de heilige Maria, overzien we het grote Quito, dat zich met de koloniale gebouwen, betonnen huisjes en hoge kantoorgebouwen, uitstrekt over de flanken van diverse vulkanen.

Tegen het einde van de middag hebben we voldoende historie in ons opgenomen en hebben we nog tijd over om naar het Centrum van de Wereld te gaan. De evenaar loopt over Ecuador heen, en in ¨Mitad del Mundo¨ wordt het middelpunt van de aarde met een monument (en soort pretpark) vereerd. Het komt wat geforceerd over, maar het blijkt uiteindelijk toch erg leuk om langs de getrokken lijn te lopen die de evenaar voorstelt, waarbij we met één been (per persoon) in het Zuiden en één been in het Noorden staan. Ja, het is zelfs leuk om hetzelfde spelletje te doen met Oost en West.

We eten authentiek bij Mama Korinda, waar we toch op safe gaan, en de gebakken cavia nog even voor ons uit schuiven. Over cavia´s gesproken; het is dé lokale specialiteit in Ecuador en Peru. We hebben inmiddels bij een taxichauffeur thuis en achterin een supermarktje diverse levende exemplaren gezien die (in dode vorm), met knoflook en paprika, prima schijnen te smaken.

Nog wat wetenswaardigheden; in Ecuador betaalt men sinds 2000 met Amerikaanse Dollars, overdag is het momenteel zo´n 22 graden en zonnig, s nachts is het tussen de 5,8 en 10 graden (en overwegend niet zonnig), poepen doet men op een normale zittoilet (niet zo´n Franse hurk), en het toiletpapier mag niet in de toilet worden gegooid, maar moet in het rode of witte plastic emmertje naast de toilet worden gegooid. Het emmertje heeft meestel een deksel dat alleen met de hand kan worden geopend en moet worden opengehouden, waarna met de andere hand het gebruikte papier tussen het reeds aanwezige gebruikte papier moet worden opgeborgen, zonder het eigen of reeds aanwezige gebruikte papier aan te raken. Het vereist wat oefening, want het lastige is dat er geen hand over is om de neus dicht te houden of om voor de ogen te houden.

Na Quito gaan we verder naar Otavalo, waar de dames niet in jeans lopen, maar in authentieke kleding (authentiek voor Ecuador, want jeans zijn ook authentiek, maar dat is ergens anders).

Beelden van het oude centrum van Quito en van het uitzicht vanaf El Panifico.
Quito_1.jpg
Quito_2.jpg
Quito_3.jpg
Quito_4.jpg
Quito_5.jpg

Het voelt wat vreemd; lopen op de evenaar.
Quito_6.jpg

Eén voet noord en éen voet zuid is gemakkelijker.
DPSCamera_0203.JPG

Posted by capibara 17:31 Archived in Ecuador Tagged tourist_sites

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

This blog requires you to be a logged in member of Travellerspoint to place comments.

Login