A Travellerspoint blog

Otavalo

19 t/m 21 oktober

sunny 24 °C

Richard zit naast mij het verslag van Quito te maken. Ik zat intussen te mailen, maar daar ben ik klaar mee. Dus neem ik Otavalo weer op mij. We zijn nu namelijk in Otavalo. We zitten in een minder leuk internet café dan in Quito. Bovendien zit ik vlak voor een open deur en wordt het koud; het is 19:10 uur en ´s nachts is het hier best fris (10 graden).

Donderdag zijn we uit Quito vertrokken. De eigenaar van het hotel had de naam van het busstation, voor de bussen naar Otavalo, voor ons op een briefje gezet. Met dat briefje kon de taxi ons voor USD 2,00 naar het station brengen. Hij stopte op de weg naast het station, daar moesten we uitstappen. Wij liepen, met onze tassen, naar het station (trap op). We liepen er wat verloren rond; welke bus moesten we nemen? Volgens de hoteleigenaar konden we kiezen: een goedkope bus die er langer over doet of een wat duurdere bus met wc en die sneller gaat. We zagen door de bomen het bos even niet meer. Maar gelukkig kwam er een vriendelijke meneer van de bewaking op ons afgelopen. In onze beste Spaans (en dat is best al vrij aardig, al vinden we dat waarschijnlijk alleen zelf) hebben we uitgelegd dat we naar Otavalo wilden. We moesten weer terug naar de weg (trap weer af) en daar kwam de bus naar Otavalo. Hij liep mee en hield meteen de eerste de beste bus aan. Binnen 2 minuten zaten we in een bus naar Otavalo. Er zaten nog 2 toeristen in, maar verder was dus bus nog leeg. Dat duurde niet lang. Vanaf dat punt stopte die bus ongeveer om de 500 meter en kwamen er Ecuadorianen aan boord. Vaak mooie mensen in klederdracht. Na ongeveer 30 minuten, we waren nog steeds in Quito, werd de video gestart. Onze oren piepen nog! De volumeknop stond op maximaal en er zat veel ruis op de lijn. Maar de overige pasagiers leken het leuk te vinden. Wij hebben onze eigen koptelefoon met muziek van de i-pod maar op gezet. Maar zelfs dat was moeilijk te verstaan.

Na Quito ging het toch nog vlot. Eenmaal buiten de stad werd er niet veel meer gestopt. Het was een mooie rit door een mooi landschap tussen de vulkanen. Uiteindelijk waren we in ongeveer 2,5 uur in Otavalo. Naar ons idee wel met een goedkope bus, het kostte nl USD 2,00 per persoon.

Otavalo is een leuk stadje omringd met vulkanen, het ligt op 2500 meter hoogte. Het is vooral bekend vanwege de grootste markt van Ecuador. Die markt is elke zaterdag. Maar de natuur is hier ook erg mooi, dus wij wilden meer dan alleen de markt. Donderdagmiddag hadden we bedacht te lopen naar het dichtstbijzijnde meer, Lago Pablo. We waren echter iets te ver gelopen en kwamen automatisch op de weg (een stoffig grintpad) naar het condor park. Ergens hadden we gelezen dat dat 3 km buiten Otavalo was, dus we moesten al dichtbij zijn. Dus hebben we onze bestemming aangepast. Uiteindelijk was het wel zeker 5 km heuvel op lopen, maar het was de moeite waard. Het was zonnig en warm, ondanks de hoogte. Ik had daarom mijn pijpen afgeritst en liep in blote benen. Daar heb ik nu nog spijt van. Op 2500 meter zitten geen muggen, maar wel andere vliegjes. Toen we even stil stonden om een foto te maken, zaten er ineens heel veel kleine vliegjes op mijn benen. Die prikten en meteen had je een klein bultje met bloed. Dat herkenden we van Costa Rica, dus ik wist al dat het veel en lang geen jeuken. En dat is het geval. Ik heb meteen de pijpen weer aangeritst en die zijn er t/m vandaan met meer vanaf gegaan. Het condor park was leuk, condors zijn echt bijzonder grote roofvogels. We kunnen ze hier ook in het echt tegen komen, dus dat zou wel heel special zijn. Het condorpark is van een stichting, maar de directeur bleek een Nederlander. Hij heeft ons veel over het park verteld. Het kost veel geld om het verder op te bouwen. Hij heeft goede sponsors (Postcode Loterij en Van der Valk), maar zelfs dan is het moeilijk. Wel leuk om te zien dat ook ons geld, als trouwe deelnemers van de postcode loterij, op deze manier goed wordt besteed.
Het meer hebben we niet meer van heel dichtbij gezien, maar bij het condor park hadden we prachtig uitzicht op het meer. Onderweg hebben we ook verschillende boertjes op het land gezien. Hier ploegen ze het land door er met een stok in te prikken. Er werken zowel mannen als vrouwen, ondacht het zware werk, vaak ook nog in de zon.

Vrijdag hebben we een prachtige wandeling rond een kratermeer gemaakt, Laguna de Cuicocha. Met een taxi zijn we er naartoe gebracht, dat was ruim een half uur rijden. Het meer lag op 2800 meter. Het was er erg rustig, maar het was ook pas 9:15 uur toen we er waren. Gelukkig kwam er nog een busje met toeristen. Het voelde toch wat ongemakkelijk om er alleen te lopen. Met ´het busje´ in onze kielzog voelde het veilig. Uiteindelijk bleken er ook in omgekeerde richting toeristen ons tegemoet te lopen, die liepen slechts een half rondje (boven afgezet en beneden weer afgehaald). Druk was het zeker niet, het was een prachtig wandeling door de natuur. Je liep over een goed pad om het meer. Daarbij moest je wel veel klimmen, we gingen van 2800 naar 3300 meter. Daardoor hadden we prachtige uitzichten, we konden zelfs de besneeuwde top van de Cotapaxi zien. We hebben het rustig gelopen en bij een van de viewpoints nog een tijdje met een Duitse mevrouw gesproken. Ze reisde alleen, liep deze toch wel pittige wandeling op slippers en gaat zondag naar Colombia. Dat je het even weet...
In ongeveer 5 uur waren we rond. Zoals afgesproken stond onze taxi om 14:30 uur weer netjes op ons te wachten. Ons Spaans is toch echt wel goed! De taxi heeft ons gebracht naar Peguche, een dorp naast Otavalo. Onderweg hebben we nog zijn vrouw en kind (als ons Spaans tenminste echt roed is) opgepikt bij het huis van zijn schoonouders. Daar hebben we nog even leer naar de cavia´s mogen kijken.
In Peguche zijn we naar een waterval geweest en vandaar zijn we terug gelopen naar Otavalo. In Otavalo kwamen we Liselotte (van Viva, voor de kenners) en Jeroen tegen. We wisten dat die mogelijkheid er was, het is leuk dat je elkaar dan ook ziet.

De zaterdagmarkt was erg leuk. We waren er om 7:00 uur in de ochtend. Op dat moment zijn er nauwelijks toeristen, maar wel alweer Liselotte en Jeroen en wij natuurlijk. De markt bestaat uit een voedselmarkt, groente en fruit, kleden e.d. maar ook dieren. De dierenmarkt bestaat voornamelijk uit heel veel varkens, koeien en een paar paarden en schapen. Wel bijzonder.

Om 10:30 hebben we een taxi naar Mojanda genomen, dat ligt op 3600 meter. Daar liggen 3 meren en daar kun je prachtig wandelen. Dat hebben we dan ook gedaan. Het was er erg verlaten, maar dat maakte het ook erg mooi. We kwamen er nog 3 cowboys op paarden tegen. We schrokken er even van, ze kwamen ineens om de hoek. Maar ze waren erg vriendelijk. Verder nog een paar toeristen gezien. We hebben ongeveer 3 uur gelopen, de taxi heeft netjes op ons gewacht. Het was voor hem te ver (40 minuten) om terug te gaan. ´s Middags hebben we ook even tijd gehad om niks te doen. Ook best lekker. Even op ons eigen zonneterras voor onze kamer. We hebben nl een erg leuke kamer bij Doña Esther! Morgen gaan we terug naar Quito en overmorgen naar Galapagos. Weer iets om naar uit te kijken.

ninas.jpg
cowboys.jpg
DPSCamera_0260.JPG
DPSCamera_0268.JPG
DPSCamera_0277.JPG
DPSCamera_0282.JPG
DPSCamera_0238.JPG

Posted by anje 17:49 Archived in Ecuador Tagged tourist_sites

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

This blog requires you to be a logged in member of Travellerspoint to place comments.

Login