A Travellerspoint blog

Lima (en wat algemene opvallendheden)

10 november t/m 12 november

semi-overcast 20 °C

Waarschijnlijk lijkt het alsof er in Zuid-Amerika alleen maar prachtige witte stranden zijn, met aan de horizon schitterende bergen, op elke hoek een toprestaurant, en op straat alleen maar sympathieke mensen. Dan hebben we de schijn goed hoog gehouden. De werkelijkheid ligt namelijk toch iets anders. Zo zijn er hier:

  • Loslopende honden; in elk dorp, in elke stad, lopen tientallen loslopende honden. Sommige vriendelijk, andere waarschijnlijk hondsdol, waardoor we inmiddels hebben begrepen waarom we toch echt een rabiës inenting nodig hadden.
  • Vals geld; het is al meerdere keren voorgekomen dat we nietsvermoedend betaalden in dollars of de lokale valuta, en dat we het geld met een argwanende blik terug kregen. We hadden met vals geld betaald, wat we waarschijnlijk vlak daarvoor zelf van een taxichauffeur of andere lokale deugniet hadden gekregen.
  • Foute wijken; in Ecuador viel het wel mee, maar in Lima, de hoofdstad van Peru, liepen we al snel de verkeerde kant op. We namen de brug naar de volkswijk Rimac, waar het gezellig druk leek, maar waar een aantal Peruanen ons met gebarentaal iets duidelijk wilde maken. Er werd een soort snijdende beweging gemaakt langs de keel, afwisselend wijzend naar ons en naar de wijk. We waren vervolgens zo laf om de wijk maar verder niet in te gaan. Sorry.
  • Vuilnis op straat; ja, er ligt heel veel troep langs de kant van de weg, heel veel plastic zakken, plastic flessen, plastic rommel, en plastic afval. Wanneer iemand in de bus zijn flesje leeg heeft, dan gaat het door het raam naar buiten. De centra van de grote steden zijn overigens wel aardig schoon.
  • Vreemde decoraties; de grotere huizen hebben meestal een stenen muur rondom het huis, met daarbovenop tientallen glasscherven. De gewone huizen zijn eigenlijk nooit officieel opgeleverd, want er onbreekt meestal nog een verdieping, dak of buitenmuur. Daar zou ´Eigen huis´ vast niet akkoord mee gaan.
  • Er is ook ander leed, waar we zelf last van hebben; in de hotels hebben we onder de douche wel steeds warm water, maar het komt er nooit volgens de verwachte temperatuur uit. Men verwisselt hier vaak de betekenis van blauw en rood, waardoor we brandwonden oplopen als we onder de douche stappen. Bovendien is het douchegordijn altijd te kort of te lek, waardoor we met natte voeten moeten plassen.

Tot slot van dit drama nog het volgende; soms tref je hier onverwacht een dikke zwarte tor aan, met geschatte lengte van vijf centimeter, kleur zwart, en dan in de sok, ná het aantrekken. De geur van wandelsokken heeft blijkbaar toch fans.

Nu weer leuke verslagzaken... We zijn van Ecuador naar Lima gevlogen, om niet teveel tijd te verliezen in de bus. We passeren daarmee noord Peru, wat ook prachtig is, maar we hebben er geen tijd voor. Lima is even wennen, in vergelijking met Ecuador. Het is allemaal hectischer, groter, drukker, en de mensen zijn er veel assertiever richting de toerist. Een beetje te assertief, als ze ons op straat toch voor de zevende keer dezelfde menukaart voor de neus houden, en ons vertellen dat we echt bij restaurant ´De vergulde Inca´ moeten eten. In Lima wonen tien miljoen mensen, maar het kunnen er ook een paar miljoen meer zijn.

Lima is gesticht door Pizarro nadat hij de Inca´s rond 1500 had verslagen. Het centrum van de stad is heel fraai, met grote koloniale gebouwen, kerken en kloosters. Vooral de San Fransisco kerk c.q. klooster is bijzonder, mede door de menselijke beenderen en schedels die we in de catacomben zien. Er lagen 25.000 mensen begraven onder de kerk, waarvan de beenderen te zien zijn. Een soort mega spare ribs feestje.

We bezoeken vier interessante musea, waaronder het goudmuseum, waardoor we inmiddels uit het hoofd kunnen vertellen, welke volkeren vanaf 7000 voor Christus deze streken hebben bewoond, voordat de Inca´s de gehele regio tussen 1400 en 1500 na Christus onder de voet liepen, alvorens ze zelf rond 1500 door de Spanjaarden werden overmeesterd. 13 Spanjaarden, onder leiding van bovengenoemde Pizarro, hebben de aanzet gegeven tot de volledige verovering van Zuid-Amerika. De indianen stierven door de nieuwe ziektes, door de kogels van de Spanjaarden, of van de schrik omdat ze dachten dat de legende was uitgekomen die al eeuwen door indianenland rond ging; de grote witte man komt op een dag terug. De onderlinge verdeeldheid onder de indianen heeft de Spanjaarden ook geholpen, want de door de Inca´s overmeesterde indianen hadden een grotere haat tegen de Inca´s dan tegen de Spanjaarden. Kortom, het was best een tijdje rumoerig in Zuid-Amerika, voorover later meer.

Erg interessant waren de potten en vazen die gemaakt waren door het Moche volk. Een aantal daarvan was namelijk bedoeld voor sexuele voorlichting. Men was de tijd ver vooruit, getuige de vazen in de vorm van een vagina en de potten met Moche mannetjes die Moche vrouwtjes van achteren nemen.

In de huidige tijd zien we in de salsaclub ´Son de Cuba´ dat Peruanen c.q. Zuid-Amerikanen toch echt salsabloed hebben. We kijken er voorzichtig en bewonderd naar.

Om een beeld te krijgen van het centrum van Lima; Plaza del Armas.
lima_armas1.JPG

Dit spreekt voor zich...
lima_ero1.JPG

In Lima heeft Richard voor het eerst ceviche gegeten. Ceviche is typisch Zuid Amerikaans en bestaat uit rauwe vis in citroensap met kruiden. Het bleek erg lekker te zijn, en ik (Anje) moet toegeven dat ik het zelfs lustte. Dat terwijl ik niet echt van vis houd.
lima_cebiche.JPG

Posted by capibara 18:49 Archived in Peru Tagged tourist_sites

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

This blog requires you to be a logged in member of Travellerspoint to place comments.

Login