A Travellerspoint blog

Nazca

15 november

sunny 27 °C

We rijden over een grote droge hoogvlakte, en vragen de taxichauffeur te stoppen bij de ´mirador´, een uitkijktorentje langs de Panamericana, de snelweg die geheel Amerika doorkruist. Vanaf de mirador zien we twee figuren in het landschap; twee Nazca figuren welteverstaan; de ´Boom´ en de ´Handen´. Tussen 300 en 900 na Christus heeft het Nazca volk zo´n achttien grote figuren en tientallen rechte lijnen in de stenen bodem van de hoogvlakte gekrast. Sommige figuren zijn maar liefst 80 meter lang, en de kaarsrechte lijnen 10 kilometer lang. De figuren en lijnen zijn pas in 1939, per ongeluk, ontdekt toen een Amerikaanse geleerde er met een vliegtuigje overheen vloog.

Er zijn veel, vaak exotische, theoriën over de bedoeling van de figuren en lijnen. Waren het landingsbanen voor vliegende schotels? Het meest aannemelijk is echter dat het een grote astronomische kalender is, waarmee het Nazca volk kon bijhouden wanneer de zon ookalweer het hoogste punt ging bereiken, en wanneer het tijd werd om de maïs te gaan zaaien, of de coca. Er is echter geen enkel bewijs dat die theorie klopt, omdat de volkeren tót de Spaanse verovering niet konden lezen en schrijven, wat vooral veroorzaakt werd doordat men nooit bedacht had dat het handig zou kunnen zijn om letters te verzinnen die samen woorden konden vormen. Tellen kon men overigens wel, met een ingenieus ´knopen in touwtjes´ systeem.

Op het vliegveldje van Nazca c.q. Nasca, zien we toeristen uit een klein vliegtuigje stappen, een mevrouw gooit een kotszakje weg, ziet lijkbleek, en waggelt naar de uitgang. Ze lijkt niet erg happy.

We stijgen op, en vermoeden het ergste voor onze evenwichtsorganen als we rondjes draaien boven Nazca figuur ´de Walvis´. Nog zeventien figuren te gaan. De piloot is erg vriendelijk en wijst op zijn plattegrondje vervolgens de diverse figuren aan waar we overheen vliegen. Hij wijst met de tip van de rechtervleugel aan waar we moeten kijken. De figuren zijn erg bizar. We zien o.a. de grote Kolibri, de Aap en de Spin. Het meest bijzonder is een kereltje dat zo´n achttienhonderd jaar geleden in een heuvel is gekrast en op een zwaaiende astronaut lijkt. We zwaaien vriendelijk terug. Waren het dan toch landingsbanen voor vliegende schotels?

De rondvlucht duurt zo´n drie kwartier en onze buiken houden zich gelukkig goed. Op de grond laten we voltrots ons certificaat tekenen als bewijs dat wij over de Nazca figuren zijn gevlogen. Geïnteresseerden willen we graag een kopietje van dat bewijs sturen.

In de middag rijden we naar een archeologische begraafplaats van een lokaal volk, de begraafplaats van Chauchilla. In the middle of nowhere, en in the middle van een kale droge vlakte, lopen we langs stukken schedels, fragmenten van botten, en andere overblijfselen. De honderden graven zijn namelijk in de loop der tijden leeggeroofd en niet alles is netjes op zijn plek in het juiste graf teruggelegd.

Zeven graven zijn gerestaureerd, en vanuit de open graven worden we aangegaapt door diverse mummy´s, die er prinsheerlijk in de schaduw bijzitten, soms met haar van drie meter lang. Voor het eerst vraagt iemand niet om geld als we een foto willen maken.

Aan het eind van de middag nemen we de avondbus naar Arequipa.

Vlieg hem erin:

nasc_plane.JPG

Zien we daar een kolibri?

nasc_koli.JPG

Zwaait dat rare mannetje naar ons?

nasc_astron.JPG

Wat liggen we hier toch lekker.

nasc_mum1.JPG

Nou, ik ook hoor.

nasc_mum2.JPG

De enige echte mummy:

nasc_mum3.JPG

Posted by capibara 16:36 Archived in Peru Tagged tourist_sites

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

This blog requires you to be a logged in member of Travellerspoint to place comments.

Login