A Travellerspoint blog

By this Author: capibara

Tiwanaku

3 december

all seasons in one day 15 °C

Met de taxi rijden we naar het busstation van El Cementario, waar de bus naar Tiwanaku zou moeten vertrekken. We krijgen te horen dat er op zondag alleen vanuit El Alto (de hoogste wijk van La Paz) minibusjes naar Tiwanaku gaan, dus vragen we de taxichauffeur om ons nog een stukje verder te rijden. In El Alto is het erg drug, maar zijn we de enige toeristen. Van de taxichauffeur krijgen we te horen dat we maar beter extra voorzichtig kunnen zijn, wat we zeker zullen overwegen. Na een zoektocht naar de juiste minibus, vinden we er uiteindelijk eentje die ons in een uur naar de gewenste bestemming brengt.

Tiwanaku is de grootste archeologische vindplaats van Bolivia, aan de oever van het Titicacameer. Het Tiwanaku volk leefde van 1500 voor Christus tot 1200 na Christus, toen de Inca´s het heft in handen namen. De oude stad bestaat uit een deels opgegraven piramide waar geofferd werd en waar diverse tempels stonden. Naast de piramide ligt een grote vesting, met daarin de (bekende) poort van de Zon, de poort van de Maan, en diverse monolieten (grote stenen beelden). De vindplaats is erg boeiend, ondanks de plensbui die over ons heen krijgen.

In het huidige dorpje Tiwanaku bewonderen we de barokke kerk die is gebouwd met stenen die de Spanjaarden uit de oude stad hebben weggehaald. Bovendien bewonderen we de inwoners van het dorpje, de vrouwen allemaal fleurig gekleed in bonte jurken, afgemaakt met een bolhoed.

tiahuana_1.jpg
tiahuana_2.jpg
tiahuana_3.jpg
tiahuana_4.jpg
tiahuana_5.jpg

Het huidige Tiwanaku
tiahuana_6.jpg

Posted by capibara 18:26 Archived in Bolivia Tagged tourist_sites Comments (0)

La Paz

1 december t/m 2 december

all seasons in one day 15 °C

Met een lokale bus rijden we van Copacabana naar La Paz. Halverwege moeten we de bus uit, voor een oversteek over het Titicacameer. De bus heeft zijn eigen boot.

La Paz is de hoogstgelegen (officieuze) hoofdstad ter wereld, met 2 miljoen inwoners die wonen tussen de 3600 en 4000 meter hoogte. Wij bereiken de stad vanaf de hoogvlakte, de Altiplano, en rijden eerst door de hoogstgelegen woonwijk El Alto waar de arme indianenbevolking woont. Vanaf El Alto zien we het centrum van La Paz liggen, ver beneden ons in de canyon. Aan de horizon hoge witte bergen. De stad ligt prachtig.

Hartje centrum vinden we ons hotel. Direct voelt La Paz als de leukste hoofdstad van Zuid-Amerika totnogtoe. Het krioelt van de mensen, het hele centrum is een grote marktplaats, en er rijden geen personenwagens. Er rijdt echter wel veel verkeer; honderden minibusjes, tientallen ouderwetse felblauwe en gifgroene grote bussen, en ontelbare taxi´s. Het is dus gezellig druk in de stad. De verkopers op de markt zijn Aymara´s, de lokale indianen, waarvan de vrouwen mooie jurken en een bolhoed dragen.

In de middag bezoeken we en mooie koloniale wijk, waar we zes musea in drie uur bezoeken. Het zijn kleine maar leerzame musea, met carnvalsmaskers, muziekinstrumenten en informatie over de salpeteroorlog uit 1869 (of daaromtrent).

Het laatste museum is het cocamuseum, waar we uitgebreid inzicht krijgen in het belang en de geschiedenis van de cocaplant. De cocabladeren werden al duizenden jaren voor Christus gekauwd, en inmiddels is wetenschappelijk aangetoond dat de bladeren mensen meer energie geven en het hongergevoel wegnemen. De mijnwerkers uit Potosi waren (en zijn) notoire cocakauwers.

Coca bestaat uit 14 stoffen, waarvan cocaïne de bekendste is. Tientallen kilo´s van de cocabladeren worden door middel van kerosine en andere chemische middelen geconcentreerd tot de witte kristallen die men her en der neusaal inneemt.

´s Avonds eten we in Peña Huari, een soort Boliviaanse dinershow met traditionele dansen (c.q. volksdansen).

De volgende dag staan we rond half tien op het vliegveld van La Paz, voor onze verschoven vlucht naar de jungle. Er blijken echter problemen met de vlucht. Om tien uur krijgen we te horen dat we om elf uur meer informatie krijgen, waarna we om elf uur horen dat we om twaalf uur meer informatie krijgen, waarna we om twaalf uur horen dat we om één uur meer informatie krijgen, waarna we om één uur horen dat we om twee uur meer informatie krijgen, waarna we om half drie horen dat de vlucht is afgelast door het slechte weer in de jungle.

We hakken snel de knoop door, laten ons niet op de lijst voor de vlucht van de dag later zetten, en gaan niet voor driemaal is scheepsrecht; de jungle laten we voor wat hij (m/v) is, hoe jammer het ook is, omdat in Bolivia de jungle het fraaist is van geheel Zuid-Amerika. Bovendien slikken we al vier dagen onnodig malariapillen. Met zo´n 100 dollar administratiekosten krijgen we uiteindelijk wel ons geld terug van de vlucht en gereserveerde jungle lodge. Bovendien hebben we ineens vier dagen over in ons schema, dat ons rond kerst naar Paaseiland moet brengen.

We gebruiken de extra tijd in La Paz voor een bezoekje aan het Tiwanaku museum waar we keramiek en beelden zien uit Tiwanaku, de oude pre-inca stad, op 70 kilometer afstand van La Paz, die we morgen gaan bezoeken.

LP_1.JPG

LP_2.JPG

LP_3.JPG

Posted by capibara 05:08 Archived in Bolivia Tagged tourist_sites Comments (0)

Copacabana (de kennismaking met Bolivia)

29 en 30 november

all seasons in one day 9 °C

We reizen met de bus van Puna in Peru naar Copacabana in Bolivia. Althans dat denken we als we ons melden op het busstation van Puno. Bolivia staat bekend om de vele stakingen, en tijdens onze eerste (aanstaande) kennismaking met Bolivia, vallen we met de neus in de Andes boter. Er wordt namelijk vandaag voor minstens 24 ur gestaakt aan de Bolivaanse kant, en de buschauffeur wil ons wel bij de grens afzetten, maar daarvandaan is het nog 7 kilometer wandelen. We nemen de gok, en met een groepje van tien lotgenoten verlaten we de bus bij de grens. We ondergaan de zeer soepele grensformaliteiten, en staan ineens in Bolivia, waar we ons instellen op een lange wandeling. We zetten ons schrap.

Gelukkig wordt de Boliviaanse soep ook niet zo heet gegeten, en staat er een scharminkelig minibusje bij de grens, met niet alle ruiten op de juiste plek, maar wel met een chauffeur die ons best naar Copacabana wil brengen. Uiteindelijk gaat de tocht heel soepel en bereiken we het kleine Boliviaanse badplaatsje aan de oevers van het Titicacameer.

We dumpen onze tassen in het hotel waar we morgen zullen slapen, en gaan met elk een schone onderbroek en toilettas, met een bootje naar Isla de Sol waar we de komende nacht zullen slapen. Isla del Sol is het grootste eiland in het meer, en is de bakermat van de legende over het ontstaan van het Incavolk (en wat volkeren ervoor). Rond het eiland zijn namelijk ooit de Adam en Eva van de indianen uit het Titicacameer het eiland opgekropen.

Het uitzicht vanaf het terras van ons simpele hotelletje is magnifiek. We overzien een gedeelte van het meer, en zien in de verte Peru liggen. Tijdens een korte en ijskoude avondwandeling zien we aan de andere kant tientallen besneeuwde bergtoppen van de Boliviaanse Andes.

Tijdens de avondwandeling ontmoeten we ook nog een hippie uit Brazilië, die vraagt of we interesse hebben in Mary Jane. Mary Jane? Na vier keer vragen snappen we dat hij marihuana bedoelt, en lopen we door. Bolivia is nogal in trek bij hippies, die geraakt lijken te worden door een bepaalde spiritualiteit, waar wij alleen maar een gure wind voelen.

We slapen een nacht op Isla del Sol, om extra tijd te hebben voor een wandeling over het eiland. Als we wakker worden regent het echter behoorlijk hard. Na wat getwijfel en gehuld in windstoppers, regenjasjes én regenponcho´s maken we toch nog een aardige wandeling over het eiland, langs een aantal archeologische zaken, zoals de Tempel van de Zon. Het valt tijdens de wandeling op dat de Boliviaanse indianen niet erg enthousiast worden als er een foto van ze wordt gemaakt, wat in Ecuador en Peru niet zo moeilijk was.

Aan het eind van de middag nemen we de boot terug naar Copacabana, waar we ondervinden dat het stadje niet de hele dag electriciteit heeft. We eten bij kaarslicht.

Als er na acht uur weer stroom is, checken we onze mail, en hebben we een ´important´ bericht over onze vlucht van de dag later, die ons vanuit La Paz naar de jungle moet brengen; de vlucht is gecanceld, want er wordt gestaakt…

Terug in het hotel treffen we de receptionist en een paar van zijn vriendjes redelijk aangeschoten aan.

We douchen koud, voor het eerst deze reis.

De tempel van de zon op Isla del Sol:

copa_2.JPG

Samen op de foto voor de Maagd van Copacabana (waardoor het stadje een bedevaartsoord is):

copa_3.JPG

De pont tijdens de overtocht naar La Paz:

copa_1.JPG

Posted by capibara 16:33 Archived in Bolivia Tagged tourist_sites Comments (0)

Nog meer historie, rondom Cuzco

26 november

all seasons in one day 17 °C

We blijven nog een dag extra in Cuzco, omdat er vlakbij de stad nóg meer Incaruïnes te bezoeken zijn. Na de diverse ruïnes in Heilige Vallei en natuurlijk Machu Picchu, blijven we nu vlakbij Cuzco. Met een taxi rijden we de tien kilometer naar de hoogstgelegen ruïne Tambo Machay, om vervolgens te voet de andere opgravingen te bezoeken, en terug te lopen naar Cuzco.

In vogelvlucht de kenmerken:

  • Tambo Machay: een plek waar de Incakoning op zijn tijd een bad nam met heilig water;
  • Puca Pucara: een vesting om de toegang tot Tambo Machay en de Heilige Vallei te bewaken;
  • Qenko: een religieus centrum, waar uitgehakt in een grote rots, een aantal offerplaatsen te zien is;
  • Sacsayhuaman: de meest indrukwekkend ruïne van het kwartet. Sacsayhuaman bestaat uit hoge zigzaggende muren, die zijn opgebouwd uit naadloos op elkaar passende stenen van soms 50 ton zwaar. Het is niet honderd procent zeker waar de vesting voor gebruikt werd, maar het meest waarschijnlijk is dat het een religieus centrum was.

En dan nu de medische rubriek:

[list]
[*]We hebben allebei inmiddels behoorlijk last van de buik, waarschijnlijk door de hoogte en het gehobbel in het lokale transport. Bij Anje beperkte het toegenomen toiletbezoek zich tot 1 dag, bij Richard is het in Cuzco begonnen maar is het eind van de chocolademelkachtige ontlasting nog niet in zicht.
[*]We hebben allebei een paar lippen waarmee je verf van de muur kunt schuren. Ondanks diverse beurten met Labello hangen de vellen eraan.

Tambo Machay
sexy_1.JPG
Puca Pucara
sexy_2.JPG

Een kindje dat we tijdens onze wandeling tegen kwamen en blij hebben gemaakt me een koekje.
sexy_3.JPG

Het vrouwtje dat ons van lekker yoghurt en koekjes heeft voorzien.
sexy_4.JPG

Qenko
sexy_5.JPG

Sacsayhuaman
sexy_6.JPG

Posted by capibara 15:53 Archived in Peru Tagged tourist_sites Comments (0)

Machu Picchu

24 en 25 november

all seasons in one day 17 °C

In 1911 is hoog in de bergen een verborgen en inmiddels verlaten Incastad gevonden, die postuum de naam Machu Picchu heeft gekregen. Omdat de Spanjaarden de stad nooit gevonden hebben, ondanks de geruchten over het bestaan ervan, is de stad relatief intact gebleven, hoewel de jungle de gebouwen in 500 jaar behoorlijk overwoekerd had.

Er zijn tegenwoordig drie manieren om Machu Picchu te bereiken; vier dagen lopen over de oude Incapaden c.q. de Incatrail, met de trein en bus, of een mix daarvan, zoals wij doen. Tijdens de echte Incatrail van 4 dagen, lopen de wandelaars, met gemiddeld 2 Peruanen per toerist voor het sjouwen van de bagage, de tenten en proviand.

We nemen de trein naar kilometer 104, waar we de laatste dag van de Incatrail lopen. Met twee andere Nederlanders, Ruud en Ria, en een gids maken we een prachtige wandeling door semi-regenwoud, en lopen we in totaal 14 kilometer, bergop en bergaf. Het is erg rustig op het pad, en we passeren een aantal andere Incaruïnes op de flanken van de berg. Bij de hoogste Incaruïne Wainay Wuayna zien we tientallen tenten van de wandelaars die de gehele Incatrail lopen. Ze zien er vermoeid uit.

Vanaf Wainay Wuayna lopen we naar beneden en bereiken we rond vijf uur de Zonnepoort, waarvandaan we Machu Picchu zien liggen, inmiddels verlaten door de honderden toeristen die de stad dagelijks bezoeken. Het is erg fraai, vooral omdat net op dat moment de zon doorbreekt en de oude stad sprookjesachtig verlicht. We bewaren het echte bezoek aan de stad voor een dag later. We dalen af naar Aguas Calientes, waar we ons onderkomen voor de nacht vinden.

De volgende dag staan we om vijf uur op, en staan we als een van de eersten aan de ingang van Machu Picchu, ruim voor de echte toeristenstroom die rond negen uur op gang komt.

Onze wandelgids leidt ons gedurende drie uur rond langs de belangrijkste gebouwen van Machu Picchu. Het is erg leerzaam. In Machu Picchu is o.a. de enige zonnewijzer gevonden die niet door de Spanjaarden is vernietigd, omdat de stad immers nooit gevonden is door de conquistadores. Ook de diverse tempels zijn in goede staat teruggevonden, en we krijgen zo een mooi beeld van deze Incastad, waarvan nooit zeker zal zijn wat de Inca´s exact in de stad deden, omdat er geen geschriften van zijn. Waarschijnlijk was het een belangrijk administratief en religieus centrum.

Halverwege de ochtend lopen we zonder gids door Machu Picchu, maar hebben we inmiddels wel de regenponcho´s aangetrokken, want het regent behoorlijk. We lopen nog naar een oude Incabrug, die tegen een steile wand is aangebouwd. Toeristen mogen de brug, na een aantal ongelukken, niet meer zelf lopen.

Aan het eind van de middag nemen we de trein en bus weer terug naar Cuzco.

De trein waarmee we naar km 104 rijden.
Mapu_trein.JPG

Tijdens de wandeling.
Mapu_trail1.JPG
Mapu_trail2.JPG

De Incaruïne Wainay Wuayna tijdens de wandeling.
Mapu_trail3.JPG

Tijdens de wandeling zien we prachtige bloemen waaronder veel orchideeen.
MP_6.JPG

En hier hebben we het allemaal voor gedaan. Het prachtige uitzicht op een verlaten Machu Picchu.
MP_1.JPG

In Machu Picchu lopen ook lama's die, net als wij, rustig over het Inca-pad wandelen.
MP_2.JPG

De toegangspoort tot Machu Picchu.
MP_3.JPG

De zonnewijzer.
MP_4.JPG

Toch jammer dat het ging regenen en we onze regenjassen en pocho{s aan moesten.
MP_5.JPG

Posted by capibara 09:05 Archived in Peru Tagged tourist_sites Comments (0)

(Entries 21 - 25 of 37) « Page 1 2 3 4 [5] 6 7 8 »