A Travellerspoint blog

By this Author: capibara

Salta en noordelijke omstreken

1 februari t/m 3 februari

sunny 25 °C

De vervolgplanning heeft de nodige hoofdbrekens gekost. Totnogtoe was de route redelijk eenvoudig. We wisten wat we wilden, waar het was, en hoe we er konden komen. Vanaf Buenos Aires wordt het ineens lastiger. Wat willen we eigenlijk nog zien in de komende periode? Hoe plakken we dat een beetje handig aan elkaar vast? We kunnen doorsnellen naar Brazilie, of niet. We kunnen nog een extra stukje Argentinie doen, of niet. We kunnen via Uruguay naar Brazilie, of niet. We kunnen gewoon naar huis gaan, of niet. Die laatste optie valt overigens redelijk snel af...

Uiteindelijk kiezen we voor een extra week in Argentinie, in het noordwesten van het land, aan de kant waar de Andes loopt. We lopen daarmee het risico dat we in herhaling gaan vallen, omdat we de Andes streek al gezien hebben, maar ja, je weet pas zeker hoe iets er uit ziet als je het ziet.

We vliegen daarom toch naar Salta, een stad van zo´n tweehonderdduizend inwoners. Het historische centrum valt een beetje tegen. We hadden al mooiere steden gezien. We gaan er nog met een kabelbaantje naar boven, maar het uitzicht valt wat tegen. We hadden al van mooiere uitzichten genoten.

Vanuit Salta gaan we met de bus naar het noorden, richting Bolivia. Het landschap is wel mooi, maar we hebben het idee dat we al eerder iets dergelijks hebben gezien. We slapen in Tilcara, een echt Andes dorpje, maar we hebben het idee dat we al authentiekere Andes dorpjes hebben gezien. We bezoeken de Pucara van Tilcara, een oude Indianenvesting uit het jaar zevenhonderd, maar we hebben het idee dat we al indrukwekkendere vestingen hebben gezien. Zelfs de muziek in Tilcara klinkt als de panfluitmuziek die we eerder hoorden, en natuurlijk vliegt er in de muziek weer vaak een Condor over (het bekende deuntje ´El Cóndor Pasa´). Anje kijkt naar Richard, Richard kijkt naar Anje, en we hebben allebei het idee dat we elkaar ook al eerder gezien hebben.

´s Avonds eten we samen in een leeg restaurant, want Boca speelt tegen Riverplate. De band die ons is beloofd komt niet eens opdagen. Of toch? Voor we het weten zitten we mee te zingen en te klappen met een band van vijftien jongeren uit Chili, Bolivia en Argentinie, die samen op tradionele instrumenten de mooiste Andes muziek laten horen. Nummers van de hoogvlakte die we nog niet kenden, en erg mooi zijn, soms zelf ontroerend. Ineens is het ommetje naar noordwest Argentinie helemaal geslaagd.

De volgende dag bussen we verder naar Humauaca, het meest authentieke Andesdorp van Argentinie, gelegen op drieduizend meter hoogte. We vallen met onze neus in de Andesboter, want het is 2 februari en dan viert het dorp de jaarlijkse processie van La Nuestra Señora de la Candelaria, de heilige dame van het dorp. We horen de pastoor preken over het belang van geloven en feesten, en we zien gaucho´s door het dorp rijden. In de loop van de middag wordt de heilige Señora door het dorp gedragen, en wordt ze (soms emotioneel) uitgewuifd met witte zakdoekjes. Als het zo doorgaat wordt het ommetje naar noordwest Argentinie misschien zelfs nog wel het leukste ommetje van de reis.

Vanuit Humauaca nemen we de bus weer terug naar Salta, en maken we ons op voor een paar dagen naar het gebied ten zuiden van Salta.

Eén van de kerken in Salta
Salta_1.jpg

De Pucara van Tilcara
Salta_2.jpg

Nogmaals de Pucara van Tilcara met op de achtergrond de gekleurde bergen die we in dit gebied veel zien.
Salta_3.jpg

Een onverwacht mooi optreden in het restaurant in Tilcara. Dit is overigens een klein deel van de band, de hele band past niet op één foto.
Salta_4.jpg

De plaatselijke kroeg in Tilcara
Salta_5.jpg

Het paard van één van de gauchos in Humauaca
Salta_6.jpg

Een leuk straatje in Humauaca
Salta_8.jpg

Wat sfeerbeelden van de jaarlijkse processie van La Nuestra Señora de la Candelaria.
Salta_7.jpg

Salta_9.jpg

Salta_10.jpg

Posted by capibara 13:13 Archived in Argentina Tagged tourist_sites Comments (0)

Colonia del Sacramento

29 januari

sunny 28 °C

Buenos Aires ligt aan de Rio Plata, de brede bruine rivier. Op veertig kilometer afstand, aan de overkant van Buenos Aires, ligt het plaatsje Colonia del Sacramento, in Uruguay. We varen met een erg grote maar ook supersnelle boot van Buquebus in ruim een uur naar de overkant.

Het centrum van Colonia lijkt sinds 1680 niet veranderd. Waar Buenos Aires is uitgegroeid tot een miljoenenstad, is Colonia blijven steken in de geschiedenis, en had niemand het stadje meer opgemerkt, tot bleek dat het voor toeristen leuk is om rond te banjeren in zo´n oud stadje. De straatjes zijn nog steeds van een soort kasseien, en de huizen hebben een erg Portugees uiterlijk, wat niet verwonderlijk is, want de Portugezen hebben Colonia gesticht om er vervolgens een aantal jaren later weggejaagd te worden door de Spanjaarden. Olé!

We slenteren wat door de historische straatjes, en slapen in een prachtige pousada, een hotel in een koloniaal gebouw, inclusief patio´s met fonteinen en azulejo´s (oude blauwe tegeltjes) aan de wand. We bezoeken zelfs nog 3 musea; eentje in drie minuten, en de andere twee samen in drie minuten. Er is niet zo gek veel gebeurd in Colonia, behalve dat de tijd er heeft stilgestaan.

Na een historische nacht, nemen we de Buquebus terug naar het hier en nu van Buenos Aires, en zijn we weer terug in Argentinie.

Om een beeld te krijgen van hoe een ´gewoon´ straatje in Colonia eruit ziet.
Colonia_1.jpg

En nog zo´straatje.
Colonia_2.jpg

Het binnenpleintje van ons hotel, voor de deur van onze kamer. Het had slechter gekund....
Colonia_3.jpg

Posted by capibara 12:39 Archived in Uruguay Tagged tourist_sites Comments (0)

Buenos Aires

25 januari t/m 31 januari

sunny 28 °C

We vliegen (´s nachts) de ruim drieduizend kilometer van Ushuaia naar Buenos Aires, de hoofdstad van Argentinië, met zo´n 12 miljoen inwoners. We vliegen waarschijnlijk over ontelbare boerderijen op de pampa van Argentinië.

Buenos Aires blijkt de leukste stad totnogtoe. De stad lijkt op een mix van Madrid, Parijs en Napels,en is gelegen aan Rio Plata, een rivier waarvan de overkant niet te zien is. Daarnaast zijn er diverse kleurrijke wijken, wordt er tango gedanst op straat, en zijn er tientallen theaters. Bovendien kent de stad een rijke en bewogen historie. De Argentijnse economie is momenteel aan het opkrabbelen van de crisis van begin 21e eeuw, en we zien inderdaad relatief veel bedelaars (maar ook heel veel kopiën van Maxima, met blonde haren en mooie bruine kuiten).

We bezoeken (in willekeurige volgorde) de wijken:

  • Microcentro (het centrum): Qua koloniale gebouwen van de 16e en 17e eeuw zijn er mooiere steden, maar tijdens de bloei van de stad eind 19e eeuw zijn er veel grote gebouwen gebouwd, zoals het theater Colón en de diverse regeringsgebouwen. Middelpunt van de stad zijn de luxe winkelstraat Florida, de Avenida 9 de Julio (de breedste boulevard ter wereld), en het Plaza de Mayo, hét plein van de stad waar voetbaloverwinningen worden gevierd en waar presidenten worden gevierendeeld; in 2001 werden hier nog de banken bestormd en moest president Rua met de helicopter vluchten uit Casa Rosada, het roze regeringsgebouw.
  • Palermo: In de wijk Palermo liggen grote stadsparken, en brengen we een bezoek aan het museum over Evita Perón, c.q. Eva Duarte, waar we leren wat een topwijf ze eigenlijk was, omdat ze de Argentijnse vrouwen geëmancipeerd heeft en omdat ze veel heeft gedaan om sociale organisaties op te richten. Over de andere kanten van de familie Perón, zoals de nazi-sympathiën van mijnheer Perón, krijgen we geen informatie. Evita wilde vicepresident naast haar man worden, maar het leger vond dat geen goed idee, waarna Perón zijn vrouw op een zijspoor moest zetten. Ze stierf een paar later, op haar 33e, aan kanker. We zien haar naam nog op diverse muren geverfd. Vaak is de verf nog nat. In Palermo bezoeken we ook het Museo de Arte Latinoamericano. Het is een schitterend museum, met een overzicht van de Latijnsamerikaanse moderne kunst.
  • San Telmo: Een erg kleurrijk wijk, die momenteel een grote rommelmarkt is. In de straten van San Telmo proberen tientallen straatartiesten onze aandacht te verdienen. De leukste is een tangodanser die met een pop danst alsof het een echte danseres is. In de wijk bezoeken we tevens het Museo Historico Nacional, maar een aantal zalen wordt helaas omgebouwd, en blijven we ergens steken in de geschiedenis tussen 1760 en 1820.
  • Tigre: Dertig kilometer buiten Buenos Aires ligt, in de delta van Rio Plata, een soort heel groot Giethoorn. We varen er bootje langs mooie optrekjes.
  • Recoleta: De naam van de luxe wijk is vooral bekend vanwege de begraafplaats met dezelfde naam, waar de grootheden van de Argentijnse geschiedenis liggen, waaronder Evita (nadat haar stoffelijke resten eerst jarenlang in o.a. Italië hadden gelegen). Ze ligt sedert een aantal jaren in het familiegraf van de Duartes.
  • La Boca: Het is niet de veiligste wijk van de stad, maar de taxichauffeur wijst ons aan waar we in elk geval niet heen moeten gaan. La Boca is dé volkswijk van de stad. Rond 1920 bedacht een schilder dat de wijk niet mocht wegzakken in grijze arnoede, maar dat de wijk gekleurd moest worden. Alle bewoners werden opgeroepen om fleurige potjes verf te halen en hun huizen de verfen. Resultaat is dat Caminito, het hart van La Boca, volstaat met huizen in de meest bonte kleuren. Middenin La Boca ligt het voetbalstadion van Boca Juniors, waar Maradona een paar jaar gespeeld heeft. We krijgen een rondleiding door het stadion (met op de tribune de gele erestoel die Maradona voor zijn hele leven heeft gekregen), en we bezoeken het museum van Boca Juniors, waar we een overzicht krijgen van de successen van de club, inclusief een standbeeld van pluisje.
  • Puerto Madero: De haven van Buenos Aires was tot een paar jaar geleden een no-go zone voor toeristen; het was er namelijk erg gevaarlijk. Tegenwoordig niet meer. In navolging van Londen zijn de oude opslagplaatsen gerenoveerd tot luxe appartementen, een leuke boulevard en mooie restaurants (en waar we uitendelijk veel te duur en slecht eten).

In La Boca en San Telmo wordt tango gedanst op straat, maar hoofdzakelijk om toeristen een restaurantje in te lokken of om wat bij te verdienen. Het dansen ziet er overigens wel spontaan uit. We bezoeken op een avond de tangoshow Señor Tango, een soort dinnershow. De show is bijzonder profi en de dansers lijken het wel heel goed te kunnen, maar erg spontaan is het allemaal niet.

Plaza de Mayo
BA_2.jpg

De kerk in Recoleta
BA_3A.jpg

Het tango-koppel in San Telmo
BA_4.jpg

Toch elegant, tango dansen op dikke stampers.....
BA_5.jpg
BA_1.jpg

Ik vergeet steeds de naam, maar volgens mij weet iedereen in Nederland, sinds de bruiloft van Willem en Maxima, hoe dit instrument heet.
BA_6.jpg

Het stadion van Boca Juniors. Kijk vooral in het midden naar de gele bank, dit is de bank van Maradona.
BA_7.jpg

BA_8.jpg

Posted by capibara 14:58 Archived in Argentina Tagged tourist_sites Comments (0)

Punta Arenas

19 januari t/m 21 januari

overcast 15 °C

De drie uur van Puerto Natalas naar Punta Arenas zijn een beetje saai. We rijden door een vlak en dor landschap, met natuurlijk weer veel schapen. Punta Arenas is ook een beetje saai, maar is wel de allerzuidelijkste stad van Chili, gelegen aan de straat van Magallanes.

We maken vanuit Punta Arenas een erg leuke uitstap naar Otway, waar we honderden Magallanes pinguins zien. We lopen over een houten paadje langs de nesten. De pinguins blijven rustig op hun plek, zelfs al duwen we onze camera bijna tegen hun pinguinsnaveltjes aan. We zien ze ook van hun nesten naar de zee waggelen (of weer terug). De dieren zijn hier zo´n zes maanden per jaar om te broeden, van september tot maart. Als de kleintjes groot zijn, vertrekken ze richting Falklands en Brazilië. Pinguins zijn overigens monogaam.

Een pinguin:

PtaArenas_1.jpg

Een andere pinguin:

PtaArenas_2.jpg

Posted by capibara 11:27 Archived in Chile Tagged tourist_sites Comments (0)

Torres del Paine

16 januari t/m 18 januari

all seasons in one day 15 °C

Vanuit Puerto Natales maken we een busexcursie naar Torres del Paine. We kijken al een tijdje uit naar het bezoek aan Torres del Paine, want het is het mooiste nationale park van Chili en Patagonië, bestaande uit bergen, meren en gletsjers. Het park heeft een totale oppervlakte van maar liefst 242 duizend hectaren.

Als we het park naderen betrekt de lucht echter steeds meer, en in de buurt van de ingang begint het te regenen, waarna het vervolgens de gehele dag blijft regenen, soms hard, vaak nog harder. Bovendien is het erg winderig en blijft de thermometer steken bij een paar graden boven nul. Van de beloofde mooie uitzichten zien we niets, niente, nada. De stemming zit er dan ook goed in als we ´s avonds in Hosteria Las Torres arriveren, ons hotel middenin het park, waar de bus ons rond zes uur afzet. Als het morgen maar weer droog is!

De volgende dag slaan we de gordijnen open, en zien we hoge bergen die afsteken tegen een diepblauwe lucht. We houden ineens weer van elkaar. We maken vervolgens een wandeling van zeven uur, waarbij we veel vermoeide wandelaars inhalen. Het is een (relatief) drukke wandeling, van in totaal 22 kilometer (11 heen, 11 weer). Vooral de eerste en laatste paar kilometers loopt het pad steil omhoog (en terug steil naar beneden). Op de heenweg zijn we na drie uur lopen ongeveer zevenhonderd meter geklommen, en hebben we een magnifiek uitzicht op de naamgevers van het park; de Torres, drie hoge granieten pieken. De picknick smaakt prima met zo´n uitzicht.

Na een diepe nachtrust, staan we op met flinke spierpijn in de benen. We kunnen de spieren helaas geen rust geven, want we hebben een tweede wandeling op het oog. Hoewel de wandeling minder zwaar is dan die van gisteren, is het toch wel vermoeiend om met spierpijn zes uur lang, 20 kilometer (10 heen, 10 weer) te lopen over een pad dat nooit helemaal vlak is. De uitzichten zijn wel weer prachtig; naast het pad ligt links het smaragdgroene Lago Nordenskjold, rechts de hoge en besneeuwde pieken van de Cuernos, en voor ons de grote gletsjer Grey. Op de terugweg ligt het Lago Nordenskjold rechts, de Cuernos links, en de gletsjer achter ons.

Aan het einde van de middag brengt een hotelbusje ons naar het punt waar een grotere bus ons oppikt voor het vervoer terug naar Puerto Natalas. Dat blijkt ineens minder simpel dan we gedacht hebben. Een paar kilometer voorbij de Hosteria is het water de afgelopen dagen namelijk nogal gestegen, en kunnen de hotelbusjes niet op eigen kracht verder. Getrokken door een jeep, worstelt het hotelbusje zich door het stromende water naar de overkant. Het water komt bijna het busje in, maar we redden het. We stappen over in de grotere bus en bereiken veilig Puerto Natales, waar we weer een nachtje slapen.

De Torres, na een lange wandeling:

Torres_dP_1.jpg

Gaucho´s aan het werk:

Torres_dP_2.jpg

Lago Nordenskjold:

Torres_dP_3.jpg

De Cuernos:

Torres_dP_4.jpg

Posted by capibara 11:15 Archived in Chile Tagged tourist_sites Comments (0)

(Entries 6 - 10 of 37) « Page 1 [2] 3 4 5 6 7 8 »